個人檔案[ e - l i X i R ] StudiO...相片部落格清單 工具 說明

部落格


12月20日

Deadlock ในชีวิตจริง

December 17, 2006 | Deadlock

วันนี้เป็นวันหยุดที่อุทิศให้กับการทำงานอีกหนึ่งวัน เริ่มจากการทำงานตั้งแต่ตื่น เพื่อนแฮมมาที่บ้าน นั่งทำงานดุ่ยๆไป ตอนเที่ยงก็สั่ง KFC มากิน โกรธที่มันเลิกทำโคลสลอว์อะ กลายเป็นสลัดอะไรก็ไม่รู้ รสชาติแย่มาก เซ็งชะมัด ไม่ค่อยอยากสั่งก็เพราะอย่างงี้น่ะแหละ นั่งทำงานๆๆๆๆๆไปตอนบ่ายก็มีเหตุการณ์นี้เกิดขึ้น
ระหว่างที่กำลังเขียนโปรแกรมอย่างขมักเขม้น ก็มีโทรศัพท์ดัง เอ ใครหว่า เสียงริงโทนนี้มัน Family หนิ ปรากฎว่าเป็นพ่อ ที่ไปสอนหนังสือที่มหาสารคามเมื่อวาน สงสัยกลับมา ว่าแต่ทำไมไม่กลับบ้าน มีอะไรรึเปล่า รับขึ้นมา

ป๊า : “ทำอะไรอยู่”
หมู : “ทำโปรเจค”
ป๊า : “เอากุญแจรถมาให้ป๊าหน่อย ป๊าอยู่คอนโด”
หมู : #@@$@@$$$???

 สอบถามด้วยความงง ได้ความว่า ป๊าทำตามขั้นตอนดังนี้
1. ถือพวงกุญแจเปิดเข้าคอนโดไป เพื่อเอาของข้างใน
2. วางพวงกุญแจไว้
3. หยิบของ
4. เดินออกมา
5. ล็อกประตู
...
แล้วก็ เอ๊ะ กุญแจรถอยู่ในห้อง แล้วกุญแจห้อง(อีกอัน) ก็อยู่ในรถ -*-
แถวบ้านที่สอนวิชา OS เค้าเรียกว่า Deadlock รึเปล่านะ คุ้นๆ

“A deadlock is a situation wherein two or more competing actions are waiting for the other to finish, and thus neither ever does

In the computing world deadlock refers to a specific condition when two or more processes are each waiting for another to release a resource, or more than two processes are waiting for resources in a circular chain (see Necessary conditions). Deadlock is a common problem in multiprocessing where many processes share a specific type of mutually exclusive resource known as a software, or soft, lock. Computers intended for the time-sharing and/or real-time markets are often equipped with a hardware lock (or hard lock) which guarantees exclusive access to processes, forcing serialization. Deadlocks are particularly troubling because there is no general solution to avoid (soft) deadlocks.”

อ้างอิงจาก http://en.wikipedia.org

1月9日

มัน หมั่น "หมั้น" มั้น หมัน

เออ เมื่อวานก้อได้ไปงานหมั้นมา เป็นงานของลูกสาวของน้องของอาม่า ฟังดูงงงงเนอะ มันก็คือ "อา" นั่นแหละ ถ้าเรียกจีนก็ต้องเรียกเป็น "โกว" แต่เด็กบ้านนี้จะเรียกว่า "โก๊วโกว" น่ะ (ไม่รู้บ้านอื่นเค้าเรียกกันรึเปล่า) อืมม จริงๆ เด็กบ้านก็จะมีการเรียกอะไรกันประหลาดๆ เช่น น้องชาย สมัยพูดไม่ชัด มันจะเรียกอาว่า "โอ๊โจ๊โจว" หรือไอ้ลูกพี่ลูกน้องหน้าตากวนประสาทที่วิ่งป่วนบ้านอยู่ตอนนี้ เมื่อปีก่อนมันก็เรียก "เฮีย" เป็น "อัน" ก็คือมันจะเรียกเราเป็น "อันอัน" หรือ "อันมู่" แต่ตอนนี้มันเปลี่ยนใหม่เป็น "ไอ้มู่" ไปแล้ว เวรมาก แต่ถ้าจะให้ของกินมันก็จะกลายเป็น "เฮียหมูหมู" ทันที แสบมาก เหอะๆ
 
แต่เอ๊ะ จะพูดเรื่องงานหมั้นหนิเนอะ ไปไหนแล้วเนี่ย อะ ต่อๆ ก็คือเค้าเรียกไปก็ต้องไปช่วยงานด้วย ไปช่วยเค้ายกของ ที่เป็นขบงขบวนน่ะ อืมม คิดไปไกลล่ะสิ ยกทอง ยกเครื่องประดับ เพชร พลอย เงิน ... หรูหราไฮโซ ปล่าวหรอก เค้าเรียกไปยก "กล้วย" ว่ะ ยกมันทั้งเครือ หนักชะมัด อื่นๆก็เป็นกรรมกร แบ่งส้มลงถุง แจกแขกที่มา มีค่าแรงเป็นโต๊ะจีนกะอั่งเปาอีกสองซอง หุหุ ค่อยยังชั่ว
 
งานนี้ก็จัดที่ดุสิตธานี ห้องชื่อไรจำไม่ได้ มันเป็นหกเหลี่ยมน่ะ ก็สวยดี แต่ดูพิธีมันออกแนวๆมึนๆน่ะ พิธีกรพูดไปสองคำก้อ เออ แล้วไงต่อหว่า ชักงง ส่วนผู้ใหญ่ที่เชิญมาเป็นเถ้าแก่นี่ เหอะๆ เค้าให้อวยพรให้คู่หมั้น "ผมขอแสดงความยินดีกับคู่หมั้นทั้งสอง คุณ... และ คุณ เอ่อ คุณอะไรนะ ฝ่ายเจ้าบ่าวอะ"  -_-' ทำไปได้นะลุง ลืมชื่อกันซะงั้น !!!
 
เหอะๆ นอกจากนี้วันนี้ก้อมีเรื่องของอาหารเล็กน้อย ถือว่าก็โอเค แต่ไม่ได้ประทับใจอะไรนัก เมนูก็มี หมูหัน ปลิงทะเลกับกระเพาะปลาสด หูฉลาม หอยเชลล์ ส่วนที่เหลือถือว่าความสำคัญน้อยจนตัดทิ้งได้ 55
 
แต่ที่แอบยัวะคือ มีญาติคนนึง มาทักว่า
"เอ๊ะ เธอ ชื่ออะไรนะ"
"หมูครับ"
"อ่อ ลูกของ..."
"อ่า ใช่ครับ"
"ทำงานแล้วใช่มั้ย"
"อ่า เพิ่งปีสามเองครับ"
"เอ๊ะ ไม่ใช่ทำงานแล้วเหรอ"
...ก้อเพิ่งบอกว่าปีสาม...
 
เออ ญาติเยอะๆก็เป็นแบบนี้แหละ หลานยังจำลุงไม่ได้ (เวลาทักก็จะอารมณ์ว่า Hello, who are you ? แต่พยายามทำหน้าตาเหมือนจะจำได้) แล้วประสาอะไรลุงจะจำหลานได้เนี่ย เหอๆ แต่เวลาตรุษจีนอย่าลืมละกัน
 
ช่วงนี้รู้สึกญาติๆจะเริ่มทยอยแต่งงานกันเป็นทิวแถวนะเนี่ย อืมม ...
 
หนีจากการอ่านข้อสอบเก่า MCAD มานานละ พอๆ กลับไปสู่โลกได้แล้ว